Bizlere hayat veren ünlü adamlara ve babalarımıza şükürler olsun.
Bu adamlar, o dönemlerde
şan ve şerefle yaşadılar.
Bugün burada Harold Abrahams'ı saygıyla anmak için toplandık.
Efsaneyi anmak için toplandık.
Artık sadece iki kişi kaldık,
genç Aubrey Montague ve ben,
yalnız biz gözlerimizi kapayınca,
umutla dolu ve kanatlanarak, o bir kaç genç adamı hatırlayabiliriz.
"Carlton Oteli, Broadstairs, Kent. 28 Haziran, 1924."
"Anneciğim, üşütmene ve genel sıkıntılarına çok üzüldüm."
"Burada da havalar kötü. Mektupların için teşekkürler."
"Olimpiyat Oyunları'nın steno çalışmamı aksatmasına üzüldüğün için kusura bakma."
"Ama benle yaşıt ve dünya şampiyonasında bir şansın olsaydı, sen de bunu yapardın."
"Bir haftamız kaldı. İnanması zor,
çünkü Cambridge'e geldiğimizde, daha sonra olacakları hiç bilememiştik."
"Harold pek değişmedi - her zamanki gibi ateşli."
"Yoluna çıkan herkese ağzının payını veriyor."
Taksi istemezsin, değil mi?
- Yardım ister misin? - İyi olur.
- Sopaları alayım. - Zahmet olacak.
Önemli değil.
- Tamam mı? - Tamam mısın?
- Tamam. Sen önden git. - Sağ ol.
Sopalar? Gösteriş işte, yine de seviyorum. Sen pek meraklı değilsin, herhalde.
- Ben koşuyorum. - Sahi mi? Ben de.
- Zaman bulmana şaşırdım. - Yenilmeye dayanamam. Ya sen?
Bilmem, hiç yenilmedim. Üst cebimde.
- Bavulunuzu alayım mı, efendim? - Evet, tabii.
Buradan.
- Hangi kolej? - Gonville ve Caius.
- Aynı yer. - Buraya lütfen, beyler.
İşte geldik.
Onu bana verin.
Hadi, Bill. Şu kutuları şuraya koyalım.
Tamam, öyle.
Teşekkürler, efendim.
Çok teşekkürler.
Evet. Teşekkür ederim. İyi şanslar.
İşte bunun için savaştık. Bu çocuklara iyi bir eğitim verelim diye. Hadi.
CAIUS KOLEJİ, CAMBRIDGE 1919
Bunları ben alırım.
- İçeride görüşürüz, Aubrey. - Tamam.
- Adın? - Biz yeniyiz.
- Onu görüyorum, delikanlı. Adın ne? - Abrahams. HM.
- Liste başı. Repton. Bildiğimiz mi? - Evet. Bir yıl önce bitti.
Savaşta mıydın? Fransa'da mı?
- Hayır. Geç katıldım. - Şanssızlık, delikanlı.
Ölenlerin çoğu savaşmamayı tercih ederdi.
Bunda haklısın, oğlum.
Caius'a hoş geldin.
Şurayı imzala.
Teşekkür ederim.
Avluyu geçince, sağ üst köşe, merdivenleri çıkınca.
Sizin isimleriniz nedir?
Rogers, kapı sorumlusu. Bay Ratcliffe, yardımcım.
Askere alındığımdan beri kimse bana "delikanlı" demiyor. Anladınız mı?
Evet, Bay Abrahams. Anladım.
Teşekkür ederim. Bunu unutmazsanız memnun olurum.
- Sonra görüşürüz. - Tamam.
Arkadaşın ne okuyor? Kendini alim mi sanıyor?
Hiç bilmiyorum.
Bir şey kesin - Abrahams gibi bir isim, şapel korosunda olacak değil ya?
- İsim? - Montague.
Ne?
Savaşta ölenlerin listesine bakıyorum.
Peş peşe yazılmış isimleri okuyamıyorum
ve biz büyükleriniz olarak isimleri işitirken duygulanıyoruz.
Siz yeni gelenler için bu isimler sadece birer isimdir,
ama bizler için onlar gerçek insanlardır,
dürüst ve iyi,
şevkli, gayretli ve zeki.
Bir neslin çiçeği. İngiltere'nin gururu.
Ve onlar İngiltere için ve İngiltere adına öldüler.
Ve şimdi ne yazık ki, onların rüyası sizinki oldu.
Size önerim, kendinize bir bakmanızdır.
Her biriniz en büyük başarı şansınızı keşfedin.
Onların adına, okulunuz adına, ülkeniz adına bu şansa sıkı sıkı sarılın,
onunla mutlu olun ve hiç bir gücün sizi yolunuzdan alıkoymasına izin vermeyin.
Perşembe, 10 Ekim, 1919.
Cambridge'deki ilk günüm birinci sınıfların akşam yemeğiyle bitti.
Müdür dokunaklı bir konuşma yaptı ve dönemin başlaması için sabırsızlanıyorum.
Futbol kulübü, golf kulübü, tenis, squash kulübü, flora ve fauna, filateli.
- Hepsi bu mu? - Her şeye katılamam. Çalışmalıyım.
- Kuş gözlemi. Bir kitap al. - Kitap okurken nasıl gözlerim?
WG'nin ayak izlerini takip et.
- İşte, Stallard. - Müzikle aram iyi değil.
Tenor mü sesin?
Korkarım sadece işkence altında. Şarkı söyler misin, Aubrey?
Sadece okul korosunda.
Beni "Ring-a-ring o'Roses"dan bile attılar.
Hepimiz yetenekli olamayız.
- Arkadaşımın adını da yaz. - Provalar Pazartesi başlıyor. Iolanthe.
- Ama ben alto idim. - Harika. Sen de Periler Kraliçesi olursun.
Gereksiz yere kanları dökülen milyonlarca kişiye kutsal bir görevimiz var.
Orta mesafeyi iyi koşanlar ağaçta yetişmiyor.
O dönemleri doğrulayamam.
Çoğu okulun çalar saatiyle alınmış.
Bir saniye önce ya da sonra, benim için yeterliler.
HM Abrahams'i biliyor musun? Kısa mesafe koşusunda iddialı.
Bunun ne önemi var?
Önemli, çünkü 700 yıldır kimse koşmadı. Sen ne yapıyorsun?
Evet, çocuklar, teşekkürler.
Gonville ve Caius'dan HM Abrahams, okulun kısa mesafe koşusunda iddialı.
Kurallar şöyle.
Yarışmacı, sabit bir noktadan sabit bir noktaya avlunun çevresinde koşacak,
koşu öğleyin saat 12:00'yi vurana kadar tamamlanacak,
yaklaşık 188 adımlık bir mesafe koşulacak.
Abrahams, ayaklarında roket mi var?
- Koşunun başlaması... - Hiç şansın yok.
İsrail için yap.
Koşu saat 12:00'nin ilk gong sesiyle başlayacak ve 12:00 tam vurulunca bitecek.
- Hadi, seni ukala. - Yarışmacı hazırlanabilir mi?
Bu Abrahams ile ilgili ne biliyorsun?
Repton mezunu. Musevi. Babası şehirde finansör.
Finansör? O da ne demek?
Sanırım, ödünç para veriyor.
Aynen. Oğlu hakkında ne deniyor?
Dersleri iyi. Kibirli. Kavga edecek kadar savunmacı.
İstisnasız diğerleri gibi.
Yine de güçlü bir görev ve sadakat duygusu var.
- Koşabileceğini söylüyorlar mı? - Rüzgar gibi.
Geri çekilir misiniz, lütfen? Koşu alanının dışına.
Bay Abrahams, pozisyonunuz.
Başka bir yarışmacı olmadığından, Abrahams yalnız koşacak.
Doğru değil, Bay Başlatıcı.
- Adınız ve okulunuz. - Lindsay.
Arkadaşımın yanında yarışacağım. Repton, Eton ve Caius adına iddialıyız.
- Koştuğunu bilmiyordum. - Ben de.
Çocuklardan biri söyledi. Sana destek olurum diye düşündüm.
- Sevindim. İyi şanslar. - Harika.
Beyler, yerlerinize.
Şimdi unutmayın, 12:00'yi ilk vurduğunda.
Yedi.
- Bacaklarını aç. - Sekiz.
Dokuz.
Hadi, Harold.
- İkisi de başardı mı? - Sanmıyorum.
- Lindsay az farkla kaybetti. - Yazık.
Evet, başarıldı. Bir Caius'lı tarafından. Onunla gurur duymalısın.
Yedi yüzyıldan beri ilk kişi.
Belki de sahiden, Tanrı'nın seçilmiş kullarıdırlar.
Bu krallıkta ondan daha hızlı koşan birisi olduğundan şüpheliyim.
Yerlerinize geçin.
Hazır.
KUZEY İSKOÇYA 1920
O, senin en iyi arkadaşındır, Sandy, ama benim de en iyi kardeşim.
Ben onu düşünüyorum, sizin atletizm takımınızı değil. O, kendini bu işe adamış.
Yarışmak dışında yeterince işi var zaten.
O, çok hızlı, Jennie. Onu ellerinde topla gördün.
Onu ellerinde İncil ile gördüm. Hangisi en önemli, biliyorum.
Bu şansını elinden alamazsın. Bu konuda, sana söyleyeyim...
Bana söyleme. Duymak istemiyorum. Eric benim için çok özel, değerli biri.
Bu koşu laflarıyla işinin bozulmasını istemiyorum, anladın mı?
Geldin mi bakalım? Harika.
Bayanlar ve baylar, bir futbol oyuncusu olarak kazanılan
kötü şöhretin de bir iyi tarafı var; ara sıra bir şeyler vermeniz istenir.
"Vermek, almaktan iyidir." denir.
Şu küçük çocukların yüzlerindeki mutluluk,
Edinburgh'daki büfemde tozlanan on kupadan çok daha değerli.
Çin'de yaşarken, babam vadideki küçük evinden çok heyecan duyardı.
Kardeşlerim gibi Doğu'da doğan biri olarak,
ben de şüpheci biri olmuştum.
Şimdi bu kızıl tepelerde kendime baktığımda,
onun haklı olduğunu görüyorum. Bu, çok özel.
Bizi ağırladığınız için sağ olun.
Ve benim İskoçyalı olduğumu ve hep öyle kalacağımı hatırlattığınız için...
...sağ olun.
Bay Provost, efendim.
Eric gitmeden önce, esas yarışın henüz yapılmadığı doğru, değil mi?
Evet. 200 metre açık yarışı.
Bir araya gelişimizin son olayı.
Acaba ona gerekli şeyleri sağlasak,
İskoçya'nın en hızlı koşucusunun uçan adımlarını görebilir miyiz?
Ne diyorsun, Eric?
Yerlerinize. Hazır.
Sana söylemedim mi, Eric?
Biraz liberalizmin zararı olmaz, değil mi?
Tanrı'nın krallığı bir demokrasi değildir. Tanrı yeniden seçilme peşinde değildir.
Hangi yolun seçileceğine dair bir tartışma, müzakere, ya da referandum yoktur.
Tek doğru, tek yanlış, tek mutlak emredici vardır.
- Bir diktatör. - Evet, ama iyi ve sevgi dolu bir diktatör.
Seçme özgürlüğün için bu kadar yeter.
Hala seçim şansın var.
Onu izlemen için kimse seni zorlamıyor.
- Bugün ne günü, biliyor musun? - Evet.
- Söylesene. - Pazar.
- Sabbath, futbol günü değil, değil mi? - Hayır.
- Sabah erken mi kalkıyorsun? - Saat 7:00'de.
Sabah oynarız, o zaman.
Babam da gelebilir mi?
Tabii. Tüm ailen gelsin. Sen 5-0 galip başlarsın.
- Trenin saat 9:00'da. - Çok zaman var.
Çocuğun, Tanrı'nın spora karşı olduğunu düşünerek büyümesini mi istiyorsun?
Kadeh kaldırmak istiyorum.
Arkadaşlarım diyebildiğim Liddell ailesine.
Saygıdeğer JD, Bayan L, küçük Ernest.
Çin'e iyi yolculuklar ve mutlu yıllar dilerim.
Kalanları da Tanrı korusun, onlara ilham versin ve başarı yolunu göstersin.
Çok iyiydi. Onların kötü bir şey yapmalarını önleyeceğine inanıyorum.
Evet. Yanlış bir şey yaparlarsa,
tüm detaylarıyla bir karta yazar, size gönderirim.
Pul parası sana bir servete patlar.
Yatırımımı koruyacağım. Seni demir sopayla yöneteceğim.
Dikkatli olalım. Kendimize dikkat etmeliyiz.
Şanslı bir adamsın, Eric.
Çok yeteneklisin. Yeteneklerini iyi bir şekilde kullanmak senin kutsal görevin.
Babam haklı. Yapabileceğini bildiğimiz gibi koş, güçlü ve gerçek.
Misyon senin başarınla yerine getirilecektir.
Şimdi bize gereken iş bitirici bir Hıristiyan'dır.
İnsanların doğrularak gördüğü.
Ne kadar iyisin?
Sandy yakında İskoçya için koşacağını düşünüyor.
Ondan sonra, başarının sınırı yok.
Ne demek bu?
Olimpiyat Oyunları, belki?
Eric, yaptığın işi en iyi şekilde yaparak Tanrı'ya şükranlarını sunabilirsin.
Ödün verme. Ödün vermek şeytanın kitabında yazar.
Tanrı'nın adına koş ve bırak insanlar şaşkınlıkla geri çekilsin.
ERIC LIDDELL AKŞAM SAAT 18:00'DE KONUŞMA YAPACAK
Bugün bir yarışı izlemeye, birisinin kazandığını görmeye geldiniz.
Ben kazandım, beni gördünüz.
Ama yarışı izlemekten daha fazla bir şey yapmanızı istiyorum.
Sizin de yarışa katılmanızı istiyorum.
Bir yarışta koşmak ile inancı karşılaştırmak istiyorum.
Bu çok zor.
İrade gücü ve ruh enerjisi gerektiriyor.
Kazanan ipi göğüslediğinde sevinirsiniz.
Özellikle bahis tutmuşsanız.
Ama bu ne kadar sürer?
Eve gidersiniz. Belki yemeğiniz yanmıştır.
Belki işsizsinizdir.
Hayatın gerçekleri karşısında inancınızı kaybetmeyin demek bana mı düşer?
Size hep geçerli olacak bir şey vermek isterdim, ama ancak yol gösterebilirim.
Bende yarış kazanmanın formülü yok.
Herkes kendi yolunda koşar.
Ve yarışı sonuna kadar götürme gücü nereden gelir?
İçimizden.
İsa demiş ki:
"İşte, Tanrı'nın krallığı içinizde."
"Eğer tüm kalbinizle beni ararsanız, mutlaka bulursunuz."
Kendinizi İsa'nın sevgisine adarsanız,
doğru yarışı o zaman koşarsınız.
sağ olun. Geldiğiniz için teşekkürler.
Bu bir acı.
Bir çaresizlik.
Ve bir öfke.
İnsan kendini aşağılanmış hissediyor.
Bazen kendi kendime, "Tüm bunları hayal ediyorsun." diyorum.
Sonra o bakışı tekrar yakalıyorum.
Bir ifadenin ucunda yakalıyorum.
Elimin gönülsüzce sıkıldığını hissediyorum.
O benim babam.
Litvanya'lı bir Yahudi.
O bir yabancı. Domuz sosisi kadar yabancı.
Ve dince yasak şeyleri yemeyen biri.
Onu seviyorum ve takdir ediyorum.
O, bu ülkeye tapıyor.
O, oğullarını gerçek birer İngiliz gibi yetiştirmek için gereken her şeyi yaptı.
Erkek kardeşim, doktor.
Konusunda uzman.
- Sen hangisisin? - Bukleli olan. Onun arkasındaki.
Karşılığında bir şey istemedi.
Ve ben buranın en iyi üniversitesinde yetişiyorum.
Ama, ihtiyar bir şeyi unuttu.
Onun İngilteresi, Hıristiyan ve Anglo-Sakson.
Ve güç geçitleri de.
Ve geçit başlarını tutanlar kıskançlık ve düşmanlıkla yerlerini koruyorlar.
Hukuk okumakla iyi ediyorsun. Avukatlığın çok iyi.
Etnik olarak az rastlanan bir avantaj. Etkili konuşma yeteneği.
Şimdi ne? İçin kan ağlarken şikayet etmemek mi?
Hayır, Aubrey.
Hepsini karşıma alacağım. Birer birer.
Ve onları yeneceğim.
"İngiliz atletizm takımı mavi formalı koşucu arıyor. Özel muhabirimizden."
"Cambridge yıldızı sildi süpürdü. Abrahams şapka çıkardı."
CAMBRIDGE ÜNİVERSİTE DÖRTLÜSÜ OLAYLARI YÖNETİYOR
İSKOÇYA - FRANSA
Bay Mussabini, sanırım.
Ben Albay John Keddie. Ben...
İskoçya Amatör Atletizm Derneği başkanı. Sizi tanıdığım için memnunum.
Bacağın nasıl? Kötü düşmüştün.
İyi şanslar.
Tabii ki, buraya hoş geldiniz. Ama çok sıkı amatörlük kurallarımız var.
Kafanızı takmayın. Ben burada sadece seyirciyim.
İyi. Anlayacağınızı biliyordum.
Hadi, yarışlara. Umarım iyi vakit geçirirsiniz.
Yarış? Dalga mı geçiyorsun? Daha iyi organize edilmiş ayaklanmalar gördüm.
Hadi, İskoçya.
Beyler, yerlerinize.
Hazır.
Kalk ayağa, oğlum.
Hiç yapamayacak.
İnanmıyor musun? Kafası hala yerinde değil.
Hadi, Eric.
Çekilin. Hava gelsin.
Harika, Eric.
Hemen iyileşir. Elbiselerini getireyim.
Bu delikanlıya iyi bakın, Bay McGrath.
Çünkü elden kaçırırsanız, onun gibi bir başkasını bulamazsınız.
Gördüğüm en iyi 400 metre yarışı değildi belki, ama en cesuruydu.
Kaldırın onu. Yavaşça.
Bay Mussabini.
Bay Abrahams mı?
Beni görmek için 500 km yol mu geldiniz?
Sizi ve Liddell'i. İkinizin en iyi olduğunuzu duymuştum.
Ve şimdi ne düşünüyorsunuz?
Hiç bir atletin bu kadar gayretli ve inatçı olduğunu görmemiştim.
Vahşi bir hayvan gibi koşuyor. Cesaretimi kırıyor.
Öyle yapmalı. Benim pöstekimi çıkarıyor.
Onu yenmem için yardımınızı istiyorum.
- Evli misiniz? - Hayır. Neden?
Doğru bir kızla karşılaştığınızda, size evlenme teklif ederse ne düşünürsünüz?
Yani, Bay Abrahams, aynı damat gibi,
soru sorması gereken kişi antrenördür.
Hızlı koşabilirim.
Yardımınızla daha da hızlı koşabilirim. Belki de koşan herkesten daha hızlı.
Olimpiyat madalyasını istiyorum.
Onu görebiliyorum, beni bekliyor,
ama ona kendi kendime ulaşamam.
Benim işimde eski bir deyiş vardır -
yeteneğin doğuştan ya vardır, ya yoktur.
İşi bana bırak.
Seni izleyeceğim, gözleyeceğim ve eğer yardım edebileceğimi düşünürsem
- eğer büyük ödülü görebilirsem - hiç zaman kaybetmeyeceğim.
Bir daha karşılaştığımızda yalvaran ben olacağım.
Yani beni izleyeceksiniz?
Eğer yeterince iyiysen, seni parça parça doğrayacağım.
Teşekkür ederim.
- Fıstık değil mi? - Harika.
- Sanırım iyi oldu. - Ben hoşlandım.
- Ya sen, JB? - Ben kendim daha iyi prodüksiyonlar yaptım.
- Hiç gördüğümü hatırlamıyorum. - Taş kalbin yumuşaması.
- Abrahams aşık mı oldu? - Kafası gitti.
- Mantık dinlemiyor. - Delikanlı aşık.
Ona beş yıl boyunca taptım.
- Nerede o? - Kızı yemeğe davet etmeye gitti.
- Sahi mi? - Arada mı?
Teşekkürler. Benimki, alayım mı?
Harika.
- Evet? - Evet ne?
- Onunla konuştun mu? - Evet.
- Geliyor mu? - Evet.
- Yemeğe mi? - Evet.
Atletizm delisi küçük kardeşi benden söz ediyormuş.
Monty, gözlüğümü al. İhtiyacın olacak.
Üzgünüm, Monty.
Evet, çok teşekkür ederim. Tabii, yaparım efendim.
İyi akşamlar, Bayan Gordon. Yer yerinden oynamış, öyle duydum.
Seni yaramaz. Gelmeliydin.
Oradaki adam kimdi?
Star'ın müzik eleştirmeni. Sıkıcı bunağın teki.
- Gerçekten beğenmiş. - Sanmıyorum.
Hep öyle söylerler, zehirlerini yazıya saklarlar. Bence numara.
- Ne? Harikaydın. - Teşekkür ederim.
Küçük hizmetçilerimizden biri bir gondolcudan hamile kalmış.
Bu gece yerine dublör kullanmak zorunda kaldık.
- Her zamanki, Bayan Gordon? - Teşekkürler, Toffy.
Ve sizinki, efendim.
Bu Bay Abrahams, ünlü bir atlet. Senin özel kokteylini ilk kez deniyor.
- Umarım beğenirsiniz. - Bundan eminim.
Hadi, o zaman.
Bu, Toffy'nin gizli bir kokteyli, burasının bir çeşit özel kokteyli.
Onun için tadını çıkar.
- Harika. - İşte, Toffy.
Ömür boyu bir arkadaş edindin.
Favori yemeğim, lütfen.
- İki kişilik. - Memnuniyetle.
Ben ne ısmarladım?
Sürpriz. Şerefe.
Büyük Harold Abrahams. Kardeşim deli gibi kıskanacak.
Benimki de.
- Pek insafsız görünmüyorsun. - Görünmeli miyim?
Kardeşime göre. Tim, o nedenle hep kazandığını söylüyor.
- Niye koşma? - Niye şarkı söyleme?
Benim işim.
Yok, aptalca bir cevap oldu. Sevdiğim için yapıyorum.
- Koşmayı seviyor musun? - Daha ziyade bağımlıyım.
Zorlayıcı bir şey. Bir silah.
- Neye karşı? - Yahudi olmaya, sanırım.
Ciddi değilsin ya?
Sen Yahudi değilsin, yoksa sormazdın.
Saçma. Kimsenin umurunda değil.
Her neyse, Yahudi olmanın sana bir zararı dokunmamış.
Ben kendime "yarı-yoksun" diyorum.
Akıllıca bir laf. Ne demek oluyor?
"Beni suya götürüyorlar, ama içmeme izin vermiyorlar." demek oluyor.
Sen komik birisin, Bay Harold Abrahams.
Komik, ama çekici.
Çekiciyi tercih ederim.
Hayat o kadar hüzünlü değil, değil mi?
Bu gece değil.
O kadar güzelsin ki.
Senin gibi.
Domuz paçası.
Tanrım.
LONDRA 1923
Aberdeen'den gelen Flying Scotsman gece treni ikinci perona yanaşmak üzeredir.
7:30, Bay Liddell.
İşte buyurun, efendim. Sıcak çay ve tost.
- İyi uyudunuz mu? - Kütük gibi.
Vicdanınız rahat olmalı.
- Nerede? Geldik mi? - Henüz geldik. King's Cross.
İşte gazete, resminiz var. Beklentiler çok büyük.
Gerçekten mi?
- buyurun. - Çok teşekkürler.
Aceleye gerek yok. Sizi buradan atana kadar bir saatiniz daha var. İyi şanslar.
Teşekkürler.
ABRAHAMS "HAZIRIM" DİYOR
Evet, Bay Abrahams. İskoç da hazır.
- Sana başarılar dilerim. - Teşekkür ederim.
Ve iyi olan kazansın.
Yerlerinize geçin.
Hazır.
Olağanüstü.
Bu çok komik. Bir yarış kaybettin, akrabalarından birini değil. Kimse ölmedi.
Kendine gel. Çocuk gibi davranıyorsun.
- Kaybettim. - Biliyorum.
Ben de oradaydım, hatırladın mı? Seyrediyordum.
İnanılmazdı.
Sen inanılmazdın.
O daha çok inanılmazdı, hepsi bu. Gününde en iyi olan kazandı.
Ona bakmak zorundaydım. Bu çok önemlidir. Hiç bakmamalısın.
O öndeydi. Dürüstçe kazandı.
Ve işte böyle, Abrahams.
- Yenilgiyi kaldıramıyorsan, hayırlı olsun. - Ben yenilmek için koşmuyorum.
Kazanmak için koşuyorum. Kazanamayacaksam, koşmam.
Koşmazsan kazanamazsın. Bunu hallettiğin zaman beni ara.
Gitme.
- Sadece ne yapacağımı bilmiyorum. - Büyümeye çalış.
Sen büyük bir adamsın. Bir tanrı gibi koştun.
Seninle gurur duydum. Beni utandırma.
Sorun kaybetmek değil.
Eric Liddell, iyi bir insan ve iyi bir atlet. Sorun benim.
Bu kadar çalışmadan sonra,
şimdi, Tanrı bilir, amacım nedir?
Gelecek sefer onu yenmek.
Daha hızlı koşamam.
Seni iki metre hızlandırabilirim.
Charlie Paddock. Kaliforniyalı Gülle.
Dünyanın en hızlı insanı. 1920 Antwerp Olimpiyatları 100 metre şampiyonu. Süre?
10.3 saniye.
Jackson Scholz, New York Yıldırımı.
1920 Olimpiyatları ikincisi. Sağa baktığı için kaybetti.
Bak, finişi görüyor musun? Paddock, yanından öne fırlayıp ipi göğüslüyor.
O bakış, Scholz'a yarışı kaybettirdi.
- Scholz'un en hızlı derecesi? - 10.3... 10.4.
Eric Liddell. Onunla ilgili her şeyi biliyorsun.
Onlara bak. Onları düşün. Onlarla nefes al.
Gözlerini kapadığında sana pis pis bakmalarını istiyorum.
İlkönce, Uçan İskoçyalı. O kahrolası beni mahvetti.
O önemli bir sorun değil.
İyi bir atlet, ama uzun mesafede. 100 metre koşucusu değil.
- Beni yanıltabilirdi. - Hızlı biri.
Ama kısa mesafede daha hızlı gidemez. Cesur bir atlet.
Kalbiyle koşuyor. Derine dalıyor. Kısa mesafe sinirle koşulur.
- Nevrotikler için biçilmiş kaftandır. - Sağ ol.
Cesareti zorlar, kabadayılık eder, ama sinirleri bilersin.
Paddock, Scholz ve Eric Liddell.
Bir dakika buraya gel.
Geçen gün niye kaybettin, biliyor musun?
Çünkü uzun adım atıyorsun. Bir kaç santim kadar.
Bu bozukluklar, yüz metredeki adımlarını gösteriyor.
İki tane daha bozukluğun var mı?
Belki bulabiliriz.
Dediğim gibi, uzun adım.
Kısa mesafe koşucusuna ölüm. Attığın her adıma küfret.
Seni bitirir.
Bunun gibi.
Ve böyle.
Şimdi...
Kızgın kiremitler üstünde koştuğunu düşün.
Ayaklarını yerde bırakırsan, yanacaklar. Yukarı. Tüy gibi hafif.
Hazır.
Başın geride değil. Düz tut. Bir daha yap.
Tamam.
Daha hızlı.
Arabayı geç. Hadi.
Hadi, şimdi. Devam et.
Ritim, Bay Abrahams.
Tek duyduğum antrenman. Burada yaptıklarımıza inanıyor musun?
Jennie, üzgünüm.
Geç kaldım. Özür dilerim.
- Aman, her şey çok iyi. - Özür diledim.
Bana diledin. Hakaret ettiğin ben değildim.
Boş ver şunu. Tanrı otobüsü kaçırmayı önemsemeyecektir.
Otobüsü mü kaçırdın? Ama niye? Artık kafan bizimle beraber değil.
Kafan koşu ve madalyalarla o kadar dolu ki, sakin durabilmek için yer yok.
Merak etme.
Merak ediyorum.
Senin için korkuyorum.
Bütün bunların, sana neler yapabileceğinden korkuyorum.
İmzalar mısınız, lütfen?
Tabii ki.
Bir kalem seçmek ister misin?
- İşte oldu. - Teşekkürler.
Biraz yürüyelim mi? Bir şey söylemek istiyorum.
Harika bir manzara, değil mi?
Auld Reekie. Buradan ayrıldığıma üzüleceğim.
Karar verdim.
Çin'e geri döneceğim. Misyonerlik hizmetleri beni kabul etti.
Çok sevindim.
Ama önce epeyce koşmam gerek.
Anlamalısın.
Tanrı'nın beni bir amaçla yarattığına inanıyorum.
Çin için.
Ama beni hızlı da yarattı.
Ve koştuğum zaman, onun mutluluğunu hissediyorum.
Bundan vazgeçmek, ona karşı saygısızlık olacaktır.
Sen haklıydın.
Bu sadece eğlence değil.
Kazanmak, onu şereflendirmektir.
Derecemi almalıyım.
Tüm bu çalışmalar.
Sonra Paris var.
Olimpiyat Oyunları.
Her şeye birden yetişemiyorum.
O zamana kadar misyonu kendi kendine yerine getirmeni istiyorum.
Bunu benim için yapar mısın?
- Andy, onu kaybettim. Ona ulaşamıyorum. - Ulaşırsın, merak etme.
Kafasından beni çıkarması gerektiğini söylüyor.
Beni sevse, böyle demezdi.
Dünya ona karşı, ya da o öyle görüyor. Şimdi kendini kanıtlama şansını yakaladı.
Onun dışında, sen dahil, hiç bir şeyi göremez ya da duyamaz.
Denemeli ve anlamalısın.
- Neden yapayım? - Çünkü istediğin o, değil mi?
Ya sen? Ve Stallard ve Aubrey? Sizin de şansınız var.
Hızlı olarak, evet, ama en hızlı değil.
Gelmiş geçmiş en hızlı adam.
Babam şunu hiç öğrenemeyecek.
Bu ölümsüzlük.
Harold gibi olmanın nasıl olduğunu bir düşün.
Benim için eğlence. Benim bunlara ihtiyacım yok.
"Aşırı dikkatli olmak" gibi.
Ama Harold için ölüm kalım meselesi.
- Tek yapabileceğim beklemek mi? - Evet.
Ve kazanması için dua etmek.
Ya kazanmazsa?
Merak etme.
Harold kadar aşık birini hiç görmedim.
Sadece biraz kıskanıyorum.
- Şemsiyeniz, Bayan Gordon. - Teşekkürler, Mildred.
Akşam için iyi şanslar.
Salağın teki o.
İrlandalıların hep şanslı olduklarını sanırdım.
John, Savoy Tiyatrosu'na.
Harika.
İçkimi getirir misin?
Hazır, efendim.
Coote, bir damla dökersem söyle.
Dokun, ama dökme.
Hayat akıp gidiyor, Abrahams.
Ama bizim köklü üniversitemiz pek teselli sunmaz.
Tabii ki, efendim.
O zaman davranışlarınızın okulumuzu üzdüğünü söylersem siz de üzülür müsünüz?
Tabii, çok üzülürüm.
İyi. Bundan emindim.
Cambridge'de atletik başarı ile hep gurur duymuşuzdur.
Oyunlarımız, bizce, bir İngiliz'in eğitiminin vazgeçilmez bir parçasıdır.
Onlar karakter yaratır.
Cesaret, dürüstlük ve liderliği geliştirir.
Ama en önemlisi sadakat, yoldaşlık ve karşılıklı sorumluluk
duygularını geliştirir.
- Katılıyor musunuz? - Evet.
Üniversitemizde giderek artan bir şüphe var -
bunu hepimizi sevindiren başarılarınızı kınamak için söylemiyorum -
ama, başarma heyecanıyla, belki bu idealleri unuttunuz.
Bu vefasızlık ve ihanetin ne şekilde ortaya çıktığını sorabilir miyim?
- İhanet demeyelim. - "Üzüntü" kelimesi kullanılmıştı.
Özel bir antrenör tuttuğunuz söyleniyor.
Bay Mussabini, evet.
- İtalyan mı? - İtalyan kökenli.
- Anlıyorum. - Ama tam İtalyan değil.
- Bunu duyduğuma sevindim. - O, yarı Arap.
Bay Mussabini'yi profesyonel olarak mı tuttunuz?
Sam Mussabini ülkedeki en iyi, en ileri
ve en doğru düşünen atletizm antrenörüdür.
Onun dikkatini çekmekten gurur duyarım.
- O, bir profesyonel. - Tabii, en iyisi.
İşte burada Bay Abrahams, korkarım aynı görüşte değiliz.
Bu üniversitede başarılı sonuçların yalnızca
amatörlük ile sağlanacağına inanılır.
Ben bir amatörüm.
Sizi profesyonel biri çalıştırıyor. Profesyonel bir tutum içindesiniz.
Geçen yıl, tabiri caizse, bireysel başarınızın peşinde telaşla koşarken
kendi tekniğinizi geliştirdiniz.
Bu, birlik ruhunu geliştiren bir teknik değildi.
Ben, her şeyden önce, bir Cambridge'liyim.
Ben, her şeyden önce, bir İngiliz'im.
Başardıklarım ve başarmak istediklerim;
ailem, üniversitem ve ülkem içindir.
Zaten, aksi söz konusu olamaz.
Amacınız, bedeli ne olursa olsun kazanmak, değil mi?
Hayır. Amacım, kuralları ihlal etmeden kazanmak.
Centilmence oynadım, kaybettim gibi mi olmalı?
Tüccar gibi oynamak yerine, evet.
Yaklaşımınız, tabiri caizse, biraz fazla avam.
Siz seçkinsiniz ve öyle davranmanız beklenir.
Misafirperverliğiniz için teşekkürler.
Bu akşam çok aydınlatıcı oldu.
Size iyi geceler dilerim.
Beyler, biliyorsunuz,
siz de, aynı benim gibi zafer peşindesiniz,
ama hiç uğraşmadan kazanmak istiyorsunuz.
Değerleriniz, anlamsız ve modası geçmiş.
Başkalarını değil, kendinizi kandırıyorsunuz.
Mükemmellik arayışına inanıyorum, geleceği de yanımda taşıyacağım.
Semite'in gidiyor, Hugh.
Farklı bir tanrı.
Farklı bir zirve arayışı.
Hepimiz girdik. Sen, Henry, Andy ve ben, hepimiz girdik.
Sen 100 ve 200, Andy 400 ve engellide, Henry 1500 ve ben engellide.
Paris, geliyoruz.
Eric Liddell da seçilmiş. Rakipler aynı bayrak altında. Hesaplaşma şansın olacak.
Bekleyemiyorum.
Dover'e hoş geldiniz, Lord Birkenhead.
Amerikalılar bizim çocukları yenecek kadar profesyonelce mi çalıştırılmışlar?
Amerikalılar kazanmak için işi çok ciddiye almışlar, belki de gereğinden fazla.
Ama biz de kendi basit yöntemlerimizle, onlar kadar yetenekli ve güçlüyüz.
Paddock ve Scholz gibi Amerikan atletlerinin yanında İngilizlerin şansı var mı?
Siz Amerikalıların dünya şampiyonu olan adamlarınız var,
ama bu yarış Avrupa'da, Amerika Birleşik Devletleri'nde değil.
Paris'teki koşullar daha çetin, daha sert ve kesinlikle daha cesur olacak.
Amerikalılar bizimkileri yenecek kadar profesyonelce mi çalıştırılmışlar?
Abrahams, Liddell ve Lindsay, onlara ciddi rakip olurlar.
İskoçya'dan buraya beni yolcu etmeye gelmedin, herhalde?
Ben de yolcuyum. İskeleye yürü, gemiyi kaçıracağız.
Abrahams'a karşı şansınızı nasıl görüyorsunuz?
Elimden geleni yapacağım. Daha az yapamam, değil mi?
Pazar günkü seçmeler için ne düşünüyorsunuz?
- Ne dediniz? - Pazar. Amerikalıları yenebilir misiniz?
İşte, Bay Abrahams.
- Bay Abrahams. - Zamanım yok...
- Merhaba, Jeremy. - Gilbert ve Sullivan kazanacak.
- Sana bol şans dilemeye geldim. - Çok sevindim.
Seni anlıyorum. Bunu bilmeni istedim.
Döndüğünde burada olacağım.
Acele edin. Gemi kalkmak üzere.
Gitmeliyim. Üç hafta sonra görüşürüz.
Dikkat et. Oraya tek parça halinde gitmeni istiyoruz.
- Ne zaman öğrendin? - Bu sabah gazeteleri okumadın mı?
Yüz metre seçmeleri Pazar günü, yarı finaller ve final bir kaç gün sonra.
Sadece seçme.
O kadar fark eder mi?
Evet.
Eder.
Ve yeni giysilerinizle Paris sokaklarında dolaşmak
ne kadar cezbedici gelirse gelsin,
zaten onlar yeterince cezbedici değilse,
şıklığınızı sergilemeyi açılış töreninden sonraya saklamanızı isteyebilir miyim?
Size hatırlatayım, sizler en iyilersiniz.
Şüphesiz, bu kıyıları aşan en güçlü atletizm ekibisiniz.
En iyilerle yarışacaksınız;
buğday, sarı, beyaz ve siyah tenli, sizin gibi genç ve gayretli kişilerle,
güçlü ayaklar ve bedenlerle,
yeryüzündeki tüm uygar toplumların temsilcileriyle.
Görevinizi şerefle ve üstün bir başarıyla yerine getireceğinizden eminim.
Hepinize iyi şanslar dilerim.
Kafan artık hep başka yerde. Koşuda, start'da ve madalyalarda.
- O kadar dolu ki, sakin duracak yerin yok. - Kendine eziyet etme.
Kendime eziyet ederim. Senin için korkuyorum.
Senin başına gelebileceklerden korkuyorum.
- Bugün günlerden ne biliyor musun? - Pazar.
Sabbath, futbola uygun bir gün değil, değil mi?
Korkunç bir şey yapıyorsun. Tüm İngiltere seni izliyor olacak.
Anlayıp anlamayacaklarını bilmiyorum.
Kendim bile anladım mı, bilmiyorum.
Ben de bilmiyorum.
Son üç yıldır sırf bu gemide olabilmek için kendimi koşmaya adadım.
Futbolu bıraktım, işlerim bozuldu.
Ve çok sevdiğim birini derinden yaraladım.
Çünkü kendime, "Kazanırsam, Tanrı için kazanacağım." dedim.
Ve şimdi burada oturmuş, her şeyi mahvediyorum.
Ama buna mecburum. Koşarsam, Tanrı'ya karşı gelmiş olurum.
Yanılmışım.
Oğlum, bu durumda, koşmamalısın.
Ama bir süre sabırlı olmanı istiyorum.
Her şeyi bana bırak.
Paris'e gidene kadar hiç bir şey söyleme.
Ben Fransız'larla konuşacağım.
Benim de hatırı sayılır etkim var.
Ve birlikte savaştık, bize borçlular.
Anlamıyorum.
Fransızlar pek ilkeli sayılmazlar.
Ama, senin durumunda, durum değişebilir.
Çözebilirim.
Onları ikna edebilirim.
Fransızlar ne yapabilir?
O kahrolası seçme gününü değiştirebilirler. İyi akşamlar.
Güle güle, efendim.
Anne, buradaki harika duyguyu görmeni isterdim.
Harold piyanoda, Gilbert ve Sullivan'ıyla.
Hepimiz dinleniyoruz ve koşu dışında her şeyden konuşuyoruz.
İngiltere için buradayız ve bunu biliyoruz.
Ben, babam ve senin için buradayım, anne. Umarım benimle gurur duyuyorsunuzdur.
Geride bıraktıklarımız için göğsünü parçalamayacak kimse yok burada.
"Amerikalı şampiyonlar Fransa'ya geldi."
İşte Paddock.
- O da, Fitch. - Tanrım.
- O, Scholz. - Evet, Scholz.
Benden biraz daha iri. Gerçi, utangaç gibi. 10.4.
Her şeyi öğrenmişsin.
Ellerle savaş.
Charles H Paddock ve Jackson Scholz,
dünyanın en hızlı adamları.
Hadi, Charlie. Bir şampiyon gibi yap, tamam mı?
Öyle yapmaya devam et, Charlie.
Yapabildiğin kadar tekrarla.
- Evet? - İyi şanslar.
Ekselansları, bu Bay Tom Watson, Yeni Zelanda'yı temsil ediyor.
Uzun yoldan gelmişsiniz.
Ben, Oxford'luyum. Yazı gönderdiler, buradayım diye koşmamı istediler.
- Ekonomik olarak iyi, ama koşabilir misiniz? - Deneyeceğim.
İşin ruhu bu. Size bol şans dilerim.
- Kraliyet takdisi. - Adam paha biçilmez.
- Dinle, dinle. V. Henry filan. - Protokol, Monty.
Ne yapılabileceğini, daha doğrusu ne yapılamayacağını bize göstermek için burada.
Ben Jackson Scholz. Memnun oldum.
Ben Eric Liddell.
Hakkınızda çok şey duyduk. Sonunda tanışmak harika.
Ya yoksanız diye korkuyordum.
Ben de.
İyi. Kendinize bir iyilik yapın. Biraz rahatlayın.
Wales Prensi sizinle tanışmak istiyor.
Hayır.
Doğru olmaz.
O, gelecekteki kralınız. Elini sıkmayı ret mi ediyorsunuz?
Bu kadar mı kibirlisiniz?
Kibirim, vicdanımın uygun gördüğü yere kadar gider.
İyi.
O zaman, bunun size manevra şansı tanımaya yeterli olmasını umalım.
- Peki. - Harika. Sizi şimdi ona götüreyim.
Ekselansları, size Bay Eric Liddell'ı takdim edebilir miyim?
Memnun oldum. İskoçya adına yarıştığını gördüm. Bu beni çok üzdü.
- Kendi adına bir kaç yarışta koştun. - Sanırım.
Sonunda bizim tarafımızda olman harika. Lindsay harika bir iş başardı, değil mi?
- İyi yaptı. - Hepimize örnek olsun.
Sutherland Dükü ve Olimpiyat Komitesi başkanımızı tanıştırabilir miyim?
- Memnun oldum. - Ve başkanımız, Lord Cadogan.
buyurun.
Rahatınıza bakın.
Puro?
Hayır, tabii ki. İçki de yok.
Karşınızdaki gencin ne kadar ilkeli olduğunu görüyorsunuz, beyler.
Lord Birkenhead, seçmelere katılma konusuna yaklaşımınızı söyledi.
- Katılmamak daha mı doğru olacak? - Evet.
Fransızlara nasıl yaklaşılacağı bize soruldu.
Boynumuz bükük, Fransızların karşısına çıkamayız.
Söz konusu olamaz.
Ulusal gurur meselesi. Anlarsın, vatansever birisi olarak.
Uygun bir öneri olmadığını hissetmiştim.
Niye söylemediniz? Gereksiz çaba sarf etmemek sizce de önemli olmalı.
Sırf koşabilmek için her şeyi denemeye hazırdım.
Bunu anladıktan sonra, bu sorunu çözmek amacıyla
sizinle görüşmeye karar verdik.
Bunu ancak bir kişi çözebilir. O, fikrini değiştirip, koşmalıdır.
Bu kararı verebilmesi için ona nasıl yardımcı olabileceğimize bakmalıyız.
Korkarım, bunun bir yolu yok.
Sabbath günü koşmayacağım ve bu son kararımdır.
Bunu bu gece Lord Birkenhead'a kesin olarak söyleyecektim,
- hatta bu soruşturmadan önce. - Küstahlık etme.
Küstah, inançlarından vazgeçmesi için baskı yapanlara denir.
Aksine. İnançlarınıza sesleniyoruz.
Ülkenize ve kralınıza. Onlara olan bağlılığınıza.
Dinleyin. Benim zamanımda, kral önce, Tanrı sonra gelirdi.
Ve savaşları bitiren savaş, bunu acı bir şekilde kanıtladı.
Tanrı ülkeler yarattı. Tanrı krallar yarattı ve yönetim kurallarını belirledi.
Ve bu kurallara göre Sabbath, Tanrı'nındır.
Ve ben de, bunu öyle koruyacağım.
Bay Liddell, siz de benim gibi atalarınızın çocuğusunuz.
Ortak bir mirası, bir bağı ve sadakati paylaşıyoruz.
Bazen bu sadakat adına fedakarlık yapmamız istenir
ve fedakarlık yapmazsak, sadakatimiz değersizdir.
Gördüğüm kadarıyla, şimdi sizin için böyle bir zaman.
Tanrı biliyor, ülkemi seviyorum.
Ama bu fedakarlığı yapamam.
Girin.
Majesteleri, Lord Lindsay.
Ekselansları, Lord Cadogan, beyler.
Böyle aniden geldiğim için özür dilerim. Eric'in ikilemini çok iyi anlıyorum.
Acaba bir çözüm önerebilir miyim?
Önerin.
Evet.
Başka bir gün, başka bir yarış.
- Ne demek oluyor şimdi bu? - Çok basit.
400 metre. Perşembe günü.
Ben nasılsa madalyamı aldım. 400 metrede Eric benim yerime geçebilir.
Bu harika bir fikir. Bu kadar kısa sürede bu değişiklik yapılabilir mi?
Buna komite karar verir.
Komite biziz. Bence çok iyi bir fikir.
David?
Kabul edenler evet desin.
- Andy, ben... - Memnuniyetle, dostum.
Sadece koştuğunu görmek için.
Sorun çözülmüştür.
Tuhaf bir durum, George.
Lindsay için Tanrı'ya şükürler. Çocuk bizi alt etti sandım.
- alt etti zaten. Tanrıya şükür, etti. - Ne demek istiyorsun?
Çocuk - senin tabirinle - prensip sahibi gerçek bir atlet.
Hızlılığı, yaşamının ve gücünün doğal bir uzantısı.
Koşmasını kendinden soyutlamaya uğraştık.
Ülkesi adına, evet.
Hiç bir şey, buna değmez.
Hele, zedelenmiş bir milli gurur adına hiç değmez.
ATLET: "PAZAR GÜNÜ KOŞMAYACAĞIM."
TANRI, KRALIN ÖNÜNDE
"Lindsay Liddell'in önünü açtı."
"İskoçyalıyı yenmek için 400 metre." "Resmi kaynaklar, 'Fanatizm kokuyor,' dedi."
"Baş piskopos, 'Prensip sahibi adam,' 'Gurur duymalıyız,' dedi."
- Demek Olimpiyat Stadyumu bu. - Evet.
- Burası, orada olmak kadar güzel. - Daha iyi.
İstenmeyen kişi olduğuma göre.
Evet.
Burası çok iyi. Harika bir iş yapmışsın. Eğer şimdi kazanmazsak, hiç kazanamayız.
Her şey tamam mı? Tüm ihtiyaçların?
Evet. Şimdi tek ihtiyacımız Pazar günü.
Bugünkü metin Isaiah'dan alınma, 40. bölüm.
"İşte."
"Uluslar kovadaki bir damla su gibidirler
ve ancak dengeyi sağlayan toz zerrecikleri kadarlardır."
"Onun önünde tüm uluslar hiç bir şeydir."
"Onun için, hiç bir şeyden ve boşluktan bile önemsizdirler."
"Prensler hiç bir şeydir."
"Yeryüzünün yargıçları hiç bir şeydir."
"Bilmiyor musunuz?"
"Duymadınız mı,
ebedi Tanrı,
dünyanın yaratıcısı,
ne gücünü kaybeder, ne de yorulur."
Çocuk musun?
- Bu işteki en eski üçkağıtçı. - Biliyorum.
"Gücünü kaybedene güç,
yorulana kuvvet verir."
"Ama ancak Tanrı'yı bekleyenler,
güçlerini arttırabilirler."
"Onlar kartal gibi kanatlanırlar."
"Onlar koşar,
ama yorulmazlar."
"Onlar yürür,
ama bayılmazlar."
Birbirimizle ilk karşılaşmamızı hatırlıyor musun?
Beraber taksiye binmiştik, değil mi?
Kendimi kötü hissettirmiştin,
sıkıntılı, yaşlı, tatsız...
Hatta üstün.
Bu hayatımın yanlış bir hesabıydı.
Aubrey, sen adam gibi bir adamsın.
Cesursun,
sevecensin,
iyisin.
Hayatından hoşnut birisin. Senin sırrın bu.
Hoşnutluk.
24 yaşındayım ve bunu hiç bilmiyorum.
Sürekli bir arayış içindeyim ve neyin peşinde olduğumu bile bilmiyorum.
Aubrey, eski dostum, korkuyorum.
Sam ve ben bunun için çok çalıştık, uğraştık ve savaştık.
Gece gündüz.
Bizi gördün - kıkır kıkır güldün,
Her türlü havada dışarıda. Deliler.
Ve ne için?
200 metrede yenildim.
Yarı finalde Paddock'un beni kandırmasına göz yumdum.
Şimdi, bir saat içinde tekrar ortaya çıkacağım.
Gözlerimi kaldırıp bir metre enindeki o koridordan aşağı bakacağım,
tüm varlığıma gerekçe olacak on yalnız saniye boyunca.
Ama yapacak mıyım?
Kaybetme korkusunu biliyorum,
ama şimdi kazanmaktan çok korkuyorum.
Sevgili Bay Abrahams. Koşunu izlemeye gelmediğim için beni affet,
aslında çok gelmek isterdim.
Ancak, 100 metreyi kazanacağına inanıyor ve bunu çok istiyorum.
Elinden gelenin en iyisini yap.
Ve ilk adımda yavaşlamayı unutma.
İyi ısın
ve ondan sonra fırla.
Yaylı, eski altı-kabaralı ayakkabıları giymeliyim.
Bol şans dilerim. Sevgilerimle, Sam Mussabini.
Not: Bu uğuru lütfen kabul et.
Babam onun uğuruna çok inanırdı.
Sen de orada değilsin diye pişman değilsin, değil mi?
Evet.
Hiç şüphem yok, ama.
Majesteleri, Amerika Birleşik Devletleri'nden Bay Bowman'ı takdim edebilir miyim?
Bay Watson, Yeni Zelanda'dan malum.
- Nasılsınız? - Çok iyi.
İyi.
Londra'ya dönünce takıma akşam yemeği.
Siz kazanırsanız, ben öderim. Abrahams kazanırsa siz ödersiniz, tamam mı?
Kabul, efendim.
- İyi. Size iyi şanslar. - Ve, size de.
Ve, Harold Abrahams'ımız.
İyi şanslar. Elinizden geleni yapın. Tüm beklentimiz bu.
- İyi şanslar. - Teşekkürler.
Hadi, Charlie.
Baş aşağı.
İlk adıma dikkat et.
Gevşe.
Oğlum.
- Bırakın onu. Pestili çıkmış. - Ama kazandı.
Evet. Bugünlerde sen de kazanacaksın
ve bunu kabul etmek oldukça zor.
Girin.
Bayan Abrahams şimdi aradı. The Daily Express Paris'den gelmiş.
Bay Harold kazanmış. Kazandığını size söylememi istedi.
Çok teşekkürler, Bill.
15 dakika sonra perde açılıyor.
Başardı.
Teşekkürler, Matthews.
"Abrahams galip."
"Caius College atleti Olimpiyatlarda mavi kurdele kazandı."
Tam tahmin ettiğim gibi.
Hep kendini insafsız biri gibi gördün. Sert.
Sanki yalnız biri, benim gibi.
Ama aslında kadife kadar yumuşak birisin.
Özen gösteriyorsun.
Önemli şeylere özen gösteriyorsun.
Öyle olmasaydın, yanına yaklaşmazdım.
Bugün kimin için kazandın, biliyor musun?
Bizim için.
Sen ve ihtiyar Sam Mussabini için. Bunun için 30 kahrolası yıl bekledim.
Bu benim için bütün dünya demek.
Ve, eğer tüm dünya evlerine yatmaya gitmek istiyorsa, cehenneme kadar yolları var.
Çünkü sen ve ben bugünü yaşadık
ve sonsuza kadar yaşayacağız.
Artık bu sisteminden çıktığına göre,
o kıza dön ve kahrolası bir yaşama başla. Tamam mı?
Sam Mussabini'ye.
Dünyanın en iyi antrenörü.
Biraz daha içelim.
Hadi, Sam. Eve gidiyoruz.
400 metre finali.
İyi şanslar. Yarış sonrasına kadar görüşemeyiz herhalde.
Liddell, problem mi?
Hayır. O kısa mesafede başarılı. Bugün iki yarışı vardı. Ölecek.
Sadece idare et ve bekle.
300 metreden sonra vücutta katılaşma başlar.
Ona kolayca yetişirsiniz.
İyi şanslar. Liddell'e dikkat edin.
- Koç problem yok diyor. - O, kişisel bir şey kanıtlamaya çalışıyor.
Bunu, koç gibiler yüz senede anlayamazlar.
"Mukaddes Kitap'ta der ki, 'Beni şereflendireni, ben de şereflendiririm."
"İyi şanslar. Jackson Scholz."
Bir yarışı sonuna kadar götürme gücü nereden gelir?
İnsanın içinden.
Hadi, Liddell.
Sanırım, Tanrı beni bir amaçla yarattı.
Ama aynı zamanda beni hızlı yarattı.
Ve koştuğum zaman, onun memnuniyetini hissediyorum.
ABRAHAMS İNGİLTERE'NİN ŞEREFİ!
Evet, Andy. Başardı.
- O ne? - Hepsini peşinden sürükledi.
HAROLD SYBIL'LE EVLENDİ,
İNGİLİZ ATLETİZM DANIŞMANI OLDU
VE 1978 OCAK AYINDA ÖLDÜ.
ERIC LIDDELL, MİSYONER,
II. DÜNYA SAVAŞI SONUNDA KUŞATILMIŞ ÇİN'DE ÖLDÜ.
TÜM İSKOÇYA YAS TUTTU.